تبلیغات
دل نوشته ها 290
دل نوشته ها 290
من آن آواره‌ی بشكسته بالم . . . 
قالب وبلاگ
نمیدانم كجا بود ، ولی زمانی ، جایی ، از كسی شنیدم : عاشق محكوم است به دوری و دوستی...
آن زمان خندیدم ، آخر من كه با این مفهوم آشنا نبودم ، دست دلمان را گرفته بودیم و قدم میزدیم ، من به چشم تو ، تو به چشم من ، ما به چشم دنیا خیره شده بودیم ، دنیا با ما بود ، دنیا پشت ما بود ، شاید هوای ما را داشت ، شاید هم میخواست از پشت خنجر بزند...
كودكی بود و هزار خنده ی بی درد ، روزها میگذشت و ما هر روز یك خنده از لبانمان می افتاد ، روزگار میگذشت و هر روز پروانه ای از روی شانه هامان می پرید و می رفت ، می رفت تا ابد...
می بینی قطارمان چه زود میگذرد ، می بینی تقویم چقدر زود پیر می شود ، می بینی چطور سلولهای قلب زمین سنگ می شود ، شاید زمین هم دیگر ما را نمیخواهد...
ولی نگران نباش عزیز من ، ما هنوز هستیم ، هنوز روی پا ایستاده ایم ، هنوز با تقدیری كه به كام ما نگردد میجنگیم ، هنوز بذر میكاریم ، هنوز امید داریم ، شاید دوباره بهار برسد...
نگران نباش عزیز من ، ما خدا را داریم...

میلاد علایی
دوشنبه 17/11/1390


پ ن 1 : دلم برای همه تنگ شده ، برای همه ، مخصوصا مهتاب ، شیوانا و ... خودم...
پ ن 2 : اتفاق هایی داره دست به دست هم میده كه منو از وب و بچه های وب دور كنه ، ببخشید اگه بهتون سر نمیزنم ، خدا كنه همه چی درست بشه...
پ ن 3 : خدایا شكرت به خاطر همه ی داده ها و نداده هات ....
پ ن 4 : فیزیك بعد ها اثبات میكند ، در روزهای بارانی ، جای خالی آدم ها بزرگتر احساس میشود...
پ ن 5 : I love you , All Friends...



طبقه بندی: اگه نخونی ضرر می‌كنی . . .،  شعر، 
[ دوشنبه 1 اسفند 1390 ] [ 08:20 ب.ظ ] [ میلاد 290 ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ